La La Land & Silence

Δύο πολυσυζητημένες -η καθεμία για τους δικούς της λόγους- ταινίες που είδα την εβδομάδα που πέρασε ήταν το Silence και το La La Land.

laland

Το La La Land είναι ένα μιούζικαλ με πρωταγωνιστές την Emma Stone και τον Ryan Gosling. Μία κοπέλα που δουλεύει ως barista αλλά φιλοδοξεί να γίνει ηθοποιός, παρά τις επαναλαμβανόμενες αποτυχίες στις οντισιόν και ένας νεαρός πιανίστας που λατρεύει την Jazz και ονειρεύεται να ανοίξει το δικό του Jazz Bar όταν όλοι γύρω του λένε ότι η Jazz έχει πεθάνει. (Μπορώ να πω πολλές φορές ακόμα τη λέξη Jazz! Jazz jazz jazz.😛)

Προσωπικά δεν είμαι φαν των μιούζικαλ και βρήκα το πρώτο μισό της ταινίας λίγο μονότονο, αφού κυρίως αποτελούνταν από χορούς και τραγούδια, που ευτυχώς μειώνονται στο ελάχιστο στο δεύτερο μισό, όπου βρήκα τους ηθοποιούς πιο «χαλαρούς» και άρχισα να απολαμβάνω πραγματικά την ιστορία. Με έκανε να σκεφτώ τις θυσίες που πρέπει (αν πρέπει) να κάνουμε προκειμένου να πετύχουμε τους στόχους μας.

Μία ευχάριστη ταινία, με ωραία μουσική, πολύ χιούμορ και συγκινητικό φινάλε, που σε αρκετά σημεία φέρνει στο νου παλιότερες ταινίες της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ. Μην ξεχνάμε άλλωστε πως σάρωσε στις χρυσές σφαίρες και αναμένεται να έχει αντίστοιχη επιτυχία και στα όσκαρ.

• • • • • • • • • • • •

silence

Το Silence του Martin Scorsese είναι η μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου του Endo Shusaku (το οποίο μπήκε στο wishlist μου).

Δύο Ιησουίτες ιερείς ταξιδεύουν στην Ιαπωνία του 17ου αιώνα προκειμένου να εντοπίσουν τον μέντορα τους, σε μία εποχή που οι χριστιανοί διώκονται από την τοπική ηγεσία και βασανίζονται μέχρι θανάτου προκειμένου να αποκηρύξουν την πίστη τους. Η ταινία, αρκετά σκληρή σε ορισμένα σημεία και όσο έπρεπε σιωπηλή και σκοτεινή, παρουσιάζει τι συνάντησαν οι ιερείς κατά τη διάρκεια της αποστολής τους και τις σκέψεις του ενός απ’ αυτούς.

Οι ερμηνείες ήταν συγκλονιστικές και παρά την μεγάλη διάρκεια της (2 ώρες και 40 λεπτά) δε με κούρασε. Οι σκέψεις με τις οποίες με άφησε πολλές… Μέχρι που μπορεί να φτάσει κάποιος για να επιβάλλει αυτά που πιστεύει; Γιατί η εσωτερική ανάγκη κάποιου να πιστεύει σε κάτι ή όχι δε μπορεί να είναι απλώς σεβαστή (ακόμα και στις μέρες μας), παρά γίνεται αντικείμενο δίωξης (ή χλευασμού); Πόσο «εφευρετικός» μπορεί να γίνει τελικά ο άνθρωπος όταν πρόκειται για βασανιστήρια (καταστροφές/όπλα/κτλ κτλ);

Advertisements

2 thoughts on “La La Land & Silence

  1. Η αλήθεια είναι ότι κι εμένα τα μιούζικαλ δε μου αρέσουν πολύ… Μπορεί να κατέληξε ωραία ταινία η συγκεκριμένη, αλλά σίγουρα δε θα την επέλεγα από το ράφι του video club. Το silence το κρατώ και θα το αναζητήσω μετά την εξεταστική! 😉

    Μου αρέσει!

    1. Ναι κι εγώ δύσκολα θα το έβλεπα από μόνη μου είναι η αλήθεια… Θα αναζητήσω το βιβλίο Silence, γιατί πιστεύω πως θα είναι πολύ καλό! ❤

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s